Model hybrydowy jako standard

Wnioski pochodzą z badania CBRE przeprowadzonego wśród ponad 50 firm z regionu Europy Środkowo-Wschodniej. Organizacje pytano nie tylko o zasady, które komunikują pracownikom, ale również o obecność faktycznie obserwowaną w biurach oraz o docelowy model pracy, do którego zmierzają. Takie zestawienie pokazuje, na ile deklarowana polityka pokrywa się z codzienną praktyką.

Przynajmniej częściową elastyczność w wyborze miejsca wykonywania pracy, w różnych proporcjach, oferuje 80% organizacji. Prawie 80% firm pracuje w modelu hybrydowym z różnym zakresem pracy zdalnej, a 11% funkcjonuje w oparciu głównie o pracę w biurze, czyli dopuszcza pracę zdalną w niewielkim zakresie lub wcale. Model hybrydowy przestał być rozwiązaniem przejściowym i utrwalił się jako jeden ze standardowych warunków wykonywania pracy oferowanych przez pracodawców.

W badaniu wyodrębniono cztery modele obecności: „głównie biuro”, „przewagę biura (trzy dni w tygodniu lub więcej w biurze)”, „podział czasu w proporcji pół na pół” oraz „przewagę pracy zdalnej (trzy dni w tygodniu lub więcej poza biurem)”. Porównanie preferowanych zasad z faktyczną frekwencją pokazuje wyraźną rozbieżność między stanem faktycznym a deklaracjami.

W firmach działających w modelu „głównie biuro” pracownicy realizują założoną obecność, a odsetek takich organizacji jest identyczny na poziomie deklaracji i w praktyce (11%). Inaczej wygląda to w modelach hybrydowych, które komunikują i zakładają częstszą obecność, niż jest faktycznie obserwowana. Przewagę pracy z biura komunikuje 45% organizacji, natomiast taką frekwencję potwierdza 26%. Spośród firm deklarujących ten najpopularniejszy model około połowa obserwuje założoną obecność. W pozostałych przypadkach jest ona niższa niż zakładana. W drugą stronę widzimy efekt odwrotny: model z przewagą pracy zdalnej komunikuje 13% organizacji, a faktycznie odnotowuje go 26%.

Docelowo 21% organizacji planuje pracę głównie z biura, co dla części z oznacza zaostrzenie obecnej polityki. Dominować będzie jednak model hybrydowy z niewielkim wskazaniem na biuro: 54% firm deklaruje jako docelowy model „połowę czasu pracy w biurze” lub „przewagę biura”.

Co istotne, wśród organizacji komunikujących dziś „przewagę biura” część planuje zaostrzenie zasad przychodzenia do biura, a część ich złagodzenie, co pokazuje, że nie ma jednego właściwego rozwiązania dla wszystkich. Organizacje pracujące obecnie głównie zdalnie, z incydentalną obecnością w biurze, nie planują zmian, a ich odsetek utrzyma się na poziomie około 15%.

Przy tak rozpowszechnionym modelu hybrydowym uwagę zwraca skala jego wsparcia. Aż 77% badanych firm nie wprowadziło programu odpowiedniej komunikacji ani zarządzania zmianą, wspierających pracę hybrydową. 26% nie korzysta z żadnego z popularnych rozwiązań wspierających ten model pracy.

Firmy w regionie stawiają głównie na scentralizowaną komunikację korporacyjną. Najczęściej wskazywane rozwiązania to materiały informacyjne dotyczące korzystania z biura (40%), informacje o udogodnieniach w miejscu pracy (36%) oraz wytyczne korporacyjne dotyczące projektowania przestrzeni biurowej (28%). Dalej znajdują się inwestycje w udogodnienia i usługi (25%) oraz program zarządzania zmianą i komunikacją (23%).

Mimo że u połowy respondentów pracownicy znaczną część czasu pracują zdalnie, mniej niż jedna na pięć organizacji inwestuje w technologię lub szkolenia, aby to ułatwić. Inwestycje w technologie dla użytkowników zdalnych wskazuje 9% firm, szkolenia dla menedżerów 13%, a szkolenia dla pracowników 15%.

Praca hybrydowa ustabilizowała się jako warunek zatrudnienia, ale zestaw narzędzi, który ma ją wspierać, w wielu organizacjach w ogóle się nie zmienił. Rozbieżność między zasadami komunikowanymi a faktyczną obecnością pokazuje, do czego to prowadzi: polityka bez narzędzi wdrożeniowych, jasnych reguł korzystania z przestrzeni i konsekwentnej komunikacji pozostaje jedynie deklaracją, a nie modelem pracy.

Przytoczone dane pochodzą z badania CBRE dotyczącego organizacji pracy i wykorzystania powierzchni biurowej, przeprowadzonego wśród ponad 50 firm z regionu Europy Środkowo-Wschodniej. Respondentami byli przedstawiciele zespołów odpowiadających za nieruchomości, środowisko pracy i HR. Badanie obejmuje deklarowane i faktyczne modele pracy, wykorzystanie powierzchni, stosowane narzędzia pomiaru oraz monitorowane wskaźniki, a wybrane wyniki porównano z poprzednią edycją badania. Dane: luty 2026.